# first marathon Honestly, marathon pertama aku bukanlah sesuatu yang aku plan pun. Semua ni bermula bila kawan aku ajak join. Aku pun masa tu… interest je. Tak fikir panjang, tak...
Honestly, marathon pertama aku bukanlah sesuatu yang aku plan pun. Semua ni bermula bila kawan aku ajak join. Aku pun masa tu… interest je. Tak fikir panjang, tak fikir training, tak fikir apa-apa. Dia ajak, aku pulak jenis “layan je”. Sekali tengok… 10KM. Dalam hati:
“Acah-acah betul laa…”
Padahal? Last aku lari serius masa sekolah dulu je.
Bila dah register, baru lah otak mula jalan. “Eh… 10KM ni jauh kot?” Tapi biasalah, ego lagi besar dari logik. Aku convince diri sendiri:
“Alah, boleh je ni. Lari santai-santai cukup laa…”
Reality check dia lambat lagi datang.
Hari event tu memang vibe lain macam. Bangun awal pagi, tengok ramai orang pakai running gears cun-cun. Ada yang nampak macam pro, ada yang badan fit gila. Aku? dengan kasut casual, stokin kerjanya. haha.
Masuk KM 3… Nafas dah mula tak keruan. Kaki rasa berat. Tiba-tiba teringat:
“Kenapa aku setuju benda ni sebenarnya?” baik aku tidur je tadi.
nanti sambung kalau rajin